Liefde

In menig vriendenboekje is het terug te lezen. Bij de vraag ‘wat wil je later worden’ antwoordde ik steevast: schrijfster. Op de Commodore 64 typte ik als jong meisje mijn eerste, korte verhaaltjes. De studie Journalistiek die ik later volgde zorgde ervoor dat de liefde voor het schrijven onuitwisbaar werd.

Ervaring

Bij verschillende werkgevers deed ik communicatie-ervaring op. Als journalist, redacteur en later ook als projectleider en communicatieadviseur. Tien jaar werkte ik op twee verschillende communicatiebureaus in de stad waar m’n hart ligt: ‘s-Hertogenbosch. Ik leerde conceptmatig en strategisch te denken en vanuit een visie de woorden te zoeken die de kern raken.

Duizenden

In al die jaren schreef ik duizenden teksten over duizenden onderwerpen waar ik met duizenden mensen over sprak. De ene tekst is subliem, de volgende wil maar niet op papier. Ik neem geen genoegen met half werk en leg de lat ieder dag een beetje hoger. Ik schrijf en schrap totdat ik denk: ja, dat is ‘m. Iedere tekst moet een pareltje zijn, lekker leesbaar tot het eind, boeiend en foutloos. Want je hebt teksten en je hebt téksten.

Samen

Het gros van mijn werk doe ik moederziel alleen. Het klinkt wat sneu, maar dat is het zeer zeker niet. Ik lees, verwonder me, praat hardop, interview, schrijf, vloek en schrap.

Maar dan. Dan heb ik hulp nodig. Iemand die mijn teksten leest en kritisch tegen me durft te zijn. (En ik weet, dat is soms best lastig) Want de kwaliteit van elke tekst moet van het aller- allerhoogste niveau zijn, lekker leesbaar en zonder fouten.

Of ik heb hulp nodig van iemand die mijn artikel kan ondersteunen met mooie fotografie of prachtige vormgeving. Iemand die strategisch marketing-communicatieadvies kan geven aan een van mijn opdrachtgevers, omdat een duidelijke koers met een pakkende boodschap pas echt z’n vruchten afwerpt.

Ik heb ze allemaal om me heen. Deze kundige en aardige mensen. En dat is fijn. Voor mijn opdrachtgevers, maar zeker ook voor mij.